भारत की संस्कृति के लिए... भाषा की उन्नति के लिए... साहित्य के प्रसार के लिए
लोक संगीत
कविता कोश विशेष क्यों है?
कविता कोश परिवार

तिमी समुद्रजत्तिकै नजिक अनि त्यति नै टाढा / मदन रेग्मी

Kavita Kosh से
यहाँ जाएँ: भ्रमण, खोज

म आँधी र समुद्रबीच पानीको पहरामा
तिमी समुद्रजत्तिकै नजिक
अनि त्यति नै टाढा
लाग्दछ यी बाक्ला रूखहरू
र गुनगुनाउँदा धानका बालाहरू
मेरो एकलासे बोझलो स्वतन्त्रता
र यी पहाडहरू सबैभन्दा पीडाका मुहान भएर
हात फैलाएर उभिएको छु
जरा नभएको अजङ्गको रूखका फैलिएका
हातका हाँगाजस्ता आँधीबेहरीको प्रतीक्षामा
तिमी त्यसरी नै आयौ
समुद्रको छलाङभन्दा पनि उत्कृष्ट
भेटेँ/चिनेँ/पाएँ तिमीलाई
र गुलाफका काँडाहरूसँगै रोइदिएँ
तिमीसित बिदा मागेँ जब सदाका निम्ति
मैले चिनिनँ कि...
वियोगका रहरलाग्दा प्रक्रिया
तिमीसित तिमीबाट पर
जब म सर्पले डसेको विभ्रान्त निद्राबाट ब्यूँझएँ
यो आउँदो-जाँदो दोहोरिने
हत्यारा बिहान
एक्लो म
अनि मृत्युको राम्रो कुकुरसित खेल्दै
तिमीसम्मै पुग्न खोज्ने
तिमी समुद्रजत्तिकै नजिक
अनि त्यति नै टाढा
लाग्दछ अब त यसरी
यी सुसेल्दा रूखहरूका माझ
र गुनगुनाउँदा धानका बालाहरूका गीतको तरङ्गसितै
हाँस्दै हरियो जवानमै मरिदिऊँ
चुपचाप/निःशब्द/एक्लो
तिमी समुद्रजत्तिकै नजिक
अनि त्यति नै टाढा