भारत की संस्कृति के लिए... भाषा की उन्नति के लिए... साहित्य के प्रसार के लिए
लोक संगीत
कविता कोश विशेष क्यों है?
कविता कोश परिवार

धाँजो परेपछि / उमेश लुइटेल

Kavita Kosh से
यहाँ जाएँ: भ्रमण, खोज

बिहानी यस्तरी उदायो उमेश लुइटेल
शीत छरिए झैँ
आँसु छरियो पातपातमा ।

क्रोधी हावाका सिठ्ठीहरु
घात नचाउँदै बजे
हावा सिर्फ बह्यो
स्पर्श गरेन ।

मनको एकान्त प्रदेशमा
निर्जनताका धुन उब्जिए
चूर्णित आशहरु
काँडेबारमा रोपिँदै ढुङ्गे भित्तामा बज्रिए
दलदलमा सुखका स्मृति बटुल्दा बटुल्दै
हराए हार्दिकताका लालीगुराँसहरु ।

अनियन्त्रित वायुले
माथि/तल तरङग्यायो वर्तमानलार्इ
परिणाममा सन्नाटका मूर्तिहरु राखेर यत्रतत्र
ध्रुवतारा झैँ एक्लियो समय ।

हर्ष हिउँ जस्तै जमेपछि
कालो पर्दा ओढेर मनको झ्याल
जडमा परिवर्तित हुँदै
केवल तमासा भैरह्यो ।

उज्यालोको प्रतीक्षामा व्यग्र मुटु
अँध्यारोको छाता ओढ्दै
मूर्तिवत् ठडिरह्यो ।

भोलि र भविष्य डामियो
तातो फलामबाट ।

स्नेह बन्दी हुँदै
सन्देहमा ढुकढुकीयो
अविरल विषाक्त विकिरण थापेर थाप्लामा
उल्लासको क्रिस्टल चालरहित निर्जीव भैरह्यो ।