भारत की संस्कृति के लिए... भाषा की उन्नति के लिए... साहित्य के प्रसार के लिए
लोक संगीत
कविता कोश विशेष क्यों है?
कविता कोश परिवार

समस्यापूर्ति /जगन्नाथ शर्मा पौडयाल

Kavita Kosh से
यहाँ जाएँ: भ्रमण, खोज

कसी कण्ठमा प्रेमले बाहु-पाश
        बसी काखमा ज्यू गरी एकनास ।
हजारौं झडी रङ्गके नित्य झाडी
        तिमी मेरि तिम्रो म भन्थें अगाडी ।।१।।

भरीला नयाँ फूलका गाँथि माला
        गलाबीच पैंल्ह्याउँदै जोडि गाला ।
खुशीको निरन्तर् वहायेर बाढी
        तिमी मेरि तिम्रो म भन्थें अगाडी ।।२।।

गरी नित्य लाखौं थरी हाँस-खेल
        परी रङ्गरस्‌मा बढायेर मेल ।
भुलेको म हूँ प्यारि सर्वस्व छाडी
        तिमी मेरि तिम्रो म भन्थें अगाडी ।।३।।

न ता रीस लिन्थें न ता नैन तर्थैं
        न ता अन्त जाने इरादा म गर्थें ।
डटेको थियें काखमा भै वहाडी
        तिमी मेरि तिम्रो म भन्थें अगाडी ।।४।।

जुलुम्‌ भै भुली प्रेमका रङ्गरस्‌मा
        लजाई तिमी पर्न जाँदा सकस्‌मा
स्वयं झट्ट पैर्हाँउँथे हाँसि साडी
        तिमी मेरि तिम्रो म भन्थें अगाडी ।।५।।

जसै प्रेमले गर्दथ्यौ क्यै रिसानी
        अनी हाँसदै सारिके छेउ तानी ।
नरम् भै कुरा गर्दथें मर्म ताडी
        तिमी मेरि तिम्रो म भन्थें अगाडी ।।६।।

लियी खिन्न भै रङ्गले लामु सास
        तिमी लेटदा चित्त पारी उदास ।
स्वयं वैद्य वन्थे समातेर नाडी
        तिमी मेरि तिम्रो म भन्थें अगाडी ।।७।।

मसीना गरम्का पसीना बहाई
        तिमी तर्कदा दिक्क मानी लजाई
सकल् हेर्दथें दङ्ग भै नैन गाडी
        तिमी मेरि तिम्रो म भन्थें अगाडी ।।८।।

दुवैको थियो प्रेमको तन्तु एक
        कुरा गर्दथ्यौं कुञ्जमा गै अनेक ।
यसैले सवैतर्फको मोह छाडी
        तिमी मेरि तिम्रो म भन्थें अगाडी ।।९।।



(*सूक्तिसिन्धु (फेरि), जगदम्बा प्रकाशन, २०२४)